۰۳۱۵۴۷۵۰۶۵۵ - ۰۹۱۳۷۲۹۲۹۳۸

اهمیت ریشه فرش در ساختار و زیبایی

ریشه یکی از اجزای ظاهراً ساده اما بسیار حیاتی در ساختار کلی فرش می‌باشد. اگرچه در نگاه اول ممکن است فقط یک بخش زینتی به نظر برسد، اما در واقع ریشه امتداد نخ‌های تار (چله) می‌باشد که بعد از پایان بافت از دو طرف قالی باقی می‌ماند و نقش مهمی در استحکام و دوام آن ایفا می‌کند. به بیان ساده، ریشه‌ها پایه و اساس نگهدارنده گره‌های بافت هستند و نبود یا آسیب‌دیدگی آن‌ها می‌تواند به ازهم‌گسیختگی کل فرش منجر شود.

از نظر زیبایی‌شناختی، ریشه فرش تکمیل‌کننده جلوه ظاهری آن است. ریشه‌های تمیز، یکنواخت و مرتب می‌توانند جلوه‌ای خاص به حاشیه قالی ببخشند و آن را شکیل‌تر نشان دهند. در بسیاری از نمونه‌های سنتی و هنری، بافندگان حتی از نخ‌های ظریف‌تر یا تزئینی برای ریشه استفاده می‌کنند تا بر زیبایی کلی اثر بیفزایند. به همین دلیل، رسیدگی به ریشه و ترمیم آن در صورت آسیب‌دیدگی نه‌تنها یک اقدام فنی بلکه یک ضرورت زیبایی نیز به‌شمار می‌آید.

ریشه در عین حال با سایر اجزای فرش تفاوت عملکردی دارد. برای مثال، در حالی‌که تار و پود پایه‌ی بافت و ساختار را تشکیل می‌دهند و نخ خاب (پُرز) مسئول ایجاد نقش و طرح است، ریشه مستقیماً وارد فرآیند بافت نمی‌شود، بلکه نتیجه نهاییِ ساختار تارهای چله است که از میان دار قالی عبور کرده‌اند. از این‌رو، ریشه عنصری می‌باشد که هم به ساختار تعلق دارد و هم به ظاهر فرش، اما عملکرد مستقلی از طرح و نقش دارد.

در مجموع، ریشه فرش را باید بخشی جدایی‌ناپذیر از کیفیت کلی آن دانست. چه در زمینه‌ی حفاظت از گره‌ها و دوام بافت، چه در حوزه‌ی جلوه‌های بصری و تزئینی، اهمیت ریشه فراتر از آن چیزی خواهد بود که به چشم می‌آید. بی‌توجهی به سلامت ریشه‌ها می‌تواند کیفیت، ماندگاری و زیبایی یک قالی گران‌بها را به خطر اندازد.

ساختار ریشه فرش

نقش ریشه فرش در دوام و استحکام

همانطور که در بالا گفتیم، ریشه یکی از اجزای کلیدی قالی است که اگرچه ظاهر آن ساده و بی‌پیرایه به نظر می‌رسد، اما نقشی بنیادین در دوام و حفظ ساختار فرش ایفا می‌کند. این بخش در واقع جزئی از نخ‌های چله (تار) می‌باشد که از دستگاه قالیبافی بیرون زده و پس از پایان بافت باقی می‌ماند. به همین دلیل، ریشه به‌طور مستقیم با ساختار اصلی بافت فرش پیوند دارد و بخشی از اسکلت نگهدارنده‌ی آن محسوب می‌شود.

ریشه‌ها به‌عنوان ادامه‌ی طبیعی نخ‌های تار هستند و امتداد آن‌ها از دو سر، به‌نوعی تعادل ساختاری را در کل قالی برقرار می‌سازد. همان‌گونه که چله محور نگهدارنده‌ی گره‌های خاب در داخل بافت می‌باشد، ریشه فرش نیز به نگهداری و تثبیت گره‌ها در لبه‌ها کمک می‌کند. از این‌رو، استحکام ریشه رابطه‌ی مستقیمی با طول عمر قالی دارد و می‌تواند از پاره شدن یا شل شدن گره‌ها در حاشیه‌ها جلوگیری کند.

یکی از مهم‌ترین عملکردهای ریشه، جلوگیری از باز شدن گره‌ها در اثر فشار، کشش یا استفاده طولانی‌مدت است. اگر ریشه فرش به‌درستی محافظت نشده باشد یا بر اثر استفاده مکرر فرسوده شده باشد، گره‌های کناری شروع به سستی می‌کنند و ممکن است با گذشت زمان، از ساختار اصلی جدا شوند. به همین دلیل است که ترمیم و تقویت ریشه در فرش‌های قدیمی یا پرکاربرد اهمیت بالایی دارد.

ریشه فرش همچنین به‌عنوان یک مانع طبیعی در برابر نفوذ آسیب به درون بافت عمل می‌کند. زمانی که شیء سنگین یا ضربه‌ای به لبه قالی وارد می‌شود، این ریشه‌ها هستند که اولین فشار را تحمل می‌کنند. اگر این بخش سالم و مقاوم باشد، آسیب به سایر بخش‌های فرش منتقل نمی‌شود. اما اگر ریشه‌ها پوسیده یا پاره شده باشند، احتمال سرایت ضربه به داخل قالی بیش‌تر خواهد بود.

از نظر فنی نیز، بسیاری از بافندگان و مرمت‌گران حرفه‌ای، سلامت ریشه را معیاری برای سنجش دوام کلی محصول می‌دانند. فرش‌هایی که ریشه‌های سالم، یکنواخت و مقاوم دارند، معمولاً در برابر فرسودگی مقاومت بیش‌تری نشان می‌دهند و نیاز به تعمیرات مکرر ندارند. به همین دلیل، در هنگام خرید، نگهداری یا ترمیم فرش، بررسی دقیق وضعیت ریشه یکی از مهم‌ترین اقدامات به‌شمار می‌رود.

نقش ریشه فرش

انواع ریشه قالی از ساختار تا تنوع ظاهری

ریشه فرش بسته به نوع بافت، نوع نخ و کاربرد نهایی محصول، انواع مختلفی دارد که شناخت آن‌ها برای درک بهتر ساختار قالی ضروری می‌باشد. ریشه‌ها نه‌تنها در استحکام فرش نقش دارند، بلکه از نظر ظاهر و روش اجرا نیز تنوع زیادی دارند. این تنوع در ریشه‌ها در دو بخش کلی قابل بررسی خواهند بود: تفاوت بین ریشه در فرش‌های دستباف و ماشینی، و همچنین انواع فرم‌های ظاهری و کاربردی ریشه‌ها.

در قالی‌های دستباف، ریشه بخشی از چله اصلی است که با دست روی دار قالی کشیده می‌شود و پس از پایان بافت، به همان صورت باقی می‌ماند. این نوع ریشه کاملاً یکپارچه با ساختار فرش خواهد بود و استحکام بالایی دارد.

در مقابل در فرش‌های ماشینی، ریشه معمولاً جدا از ساختار اصلی تولید می‌شود و در مرحله نهایی بافت یا پس از آن، با دستگاه یا به‌صورت چسبی به لبه‌ی قالی متصل می‌شود. ریشه‌های ماشینی معمولاً نظم و یکنواختی بیش‌تری دارند، اما از نظر استحکام به اندازه‌ی ریشه‌های دستباف یکپارچه نیستند.

از نظر فرم و اجرا، ریشه‌ی ساده یکی از رایج‌ترین انواع ریشه فرش می‌باشد که بدون گره یا تزئین خاصی، از انتهای قالی آویزان می‌شود. این نوع ریشه بیش‌تر در فرش‌های سنتی یا اقتصادی دیده می‌شود و کارایی آن بیش‌تر از جنبه‌ی زینتی است. در مقابل، ریشه‌های گره‌دار با گره‌هایی تزئینی در انتها همراه هستند که علاوه‌بر زیبایی، از نخ‌کش شدن و فرسودگی سریع ریشه جلوگیری می‌کنند.

نوع دیگری از ریشه فرش که بیش‌تر در قالی‌های نفیس یا هنری استفاده می‌شود، ریشه‌های بافته‌شده هستند. در این نوع، بافنده یا مرمت‌گر، ریشه‌ها را به‌صورت ظریف می‌بافد یا به شکل بافت زنجیره‌ای در می‌آورد که هم زیبایی خاصی به قالی می‌دهد و هم باعث افزایش مقاومت آن می‌شود. ریشه‌ی توری نیز از انواع مدرن ریشه‌دوزی است که معمولاً با دستگاه و به‌صورت نوار توری شکل به لبه اضافه می‌شود و بیش‌تر در فرش‌های ماشینی کاربرد دارد.

در فرش‌های نفیس، مخصوصاً ابریشمی یا هنری، از ریشه‌های ابریشمی استفاده می‌شود که ظرافت، براقیت و لطافت خاصی دارند. این ریشه‌ها به‌دلیل قیمت بالای نخ ابریشم معمولاً فقط در فرش‌های دستباف با ارزش بالا استفاده می‌شوند و علاوه‌بر جلوه‌ی بصری، نشان‌دهنده اصالت و کیفیت بالای قالی هستند. استفاده از ریشه‌ی ابریشمی نیازمند مراقبت ویژه می‌باشد، زیرا نسبت به سایر انواع ریشه‌ها حساس‌تر و آسیب‌پذیرتر است.

ریشه قالی

چگونگی آسیب‌دیدگی ریشه فرش

ریشه قالی به‌عنوان بخش بیرونی و در معرض تماس مستقیم با محیط، بیش از سایر بخش‌های فرش در معرض آسیب‌دیدگی قرار دارد. این آسیب‌ها ممکن است به‌صورت تدریجی و در طول زمان به‌خاطر عوامل محیطی، یا به‌صورت ناگهانی در اثر استفاده‌ی نادرست به‌وجود آیند. بررسی دلایل پوسیدگی، ساییدگی یا پاره شدن ریشه‌ها به درک بهتر از اهمیت نگهداری صحیح محصول کمک می‌کند و می‌تواند از تخریب کلی قالی جلوگیری کند.

یکی از مهم‌ترین دلایل آسیب‌دیدگی ریشه فرش، پوسیدگی تدریجی در اثر تماس مداوم با گرد و غبار، کف‌پوش‌های زبر و فشار ناشی از رفت‌وآمد زیاد می‌باشد. هنگامی‌که ریشه‌ها به‌طور مرتب زیر پا قرار می‌گیرند، الیاف آن‌ها به‌مرور زمان شکننده و ضعیف می‌شوند. این فرسایش می‌تواند منجر به خرد شدن، گسستن یا از بین رفتن تدریجی رشته‌های ریشه شود که در نهایت ممکن است به گره‌های کناری فرش نیز آسیب بزند.

از دیگر عوامل شایع، ساییدگی ریشه‌ها در اثر تماس با وسایل سنگین، پایه مبلمان، یا کشیده شدن قالی روی زمین است. به‌ویژه زمانی که فرش بدون استفاده از ترمز یا زیرانداز روی سطوح سخت مانند سرامیک یا سنگ پهن می‌شود، حرکت‌های مداوم باعث کشیدگی و سایش ریشه‌ها می‌شود. این امر در بلندمدت می‌تواند باعث ریش‌ریش شدن یا حتی قطع کامل ریشه از بدنه قالی گردد.

نقش رطوبت و مواد شوینده نیز در آسیب‌زدن به ریشه فرش بسیار قابل توجه است. قرار گرفتن ریشه در معرض آب یا شست‌وشوی نادرست باعث می‌شود که الیاف آن نرم شده و انسجام خود را از دست بدهند. در صورتی که پس از شست‌وشو، ریشه‌ها به‌خوبی خشک نشوند، زمینه برای رشد قارچ‌ها و کپک فراهم می‌شود که موجب پوسیدگی سریع می‌شود. همچنین استفاده از مواد شوینده‌ی قوی یا قلیایی می‌تواند ساختار نخ‌های پنبه‌ای یا ابریشمی ریشه را تخریب کند و موجب تضعیف شدید آن‌ها شود.

علاوه‌بر موارد ذکرشده، نور مستقیم خورشید نیز یکی دیگر از عوامل فرسایش ریشه خواهد بود. تابش طولانی‌مدت نور خورشید باعث خشک‌شدن بیش‌ازحد الیاف و شکننده شدن آن‌ها می‌شود. اگر ریشه‌ها در مسیر پنجره یا نورگیر قرار داشته باشند، باید از پرده یا فرش‌پوش استفاده شود تا از تغییر رنگ، تضعیف یا پودر شدن ریشه جلوگیری گردد. در مجموع، عوامل محیطی و استفاده ناصحیح در بلندمدت می‌توانند ریشه فرش را به‌شدت آسیب‌پذیر کرده و موجب کاهش عمر کلی محصول شوند.

دوختن ریشه فرش

ریشه‌دوزی فرش چگونه است؟

دوخت ریشه فرش فرآیندی است که طی آن ریشه‌های آسیب‌دیده یا ازبین‌رفته، ترمیم یا جایگزین می‌شوند. این کار با هدف بازسازی ظاهر و استحکام لبه‌های قالی انجام می‌گیرد و بخش مهمی از مراحل مرمت یا زیباسازی فرش محسوب می‌شود.

ریشه‌دوزی با ریشه‌بافی تفاوت دارد؛ در ریشه‌بافی، ریشه‌ها جزئی از تار قالی هستند و هم‌زمان با بافت فرش ایجاد می‌شوند، اما در ریشه‌دوزی، ریشه پس از پایان بافت، جداگانه به لبه‌ی قالی متصل می‌گردد. به‌عبارتی، ریشه‌دوزی بیش‌تر جنبه‌ی ترمیمی یا تزئینی دارد، در حالی‌که ریشه‌بافی ساختاری است.

اهداف ریشه‌دوزی متعدد هستند. از یک‌سو، این فرآیند به حفظ یکپارچگی ساختار قالی کمک می‌کند و از گره‌گشایی یا باز شدن حاشیه‌های آن جلوگیری می‌نماید. از سوی دیگر، ریشه‌دوزی در ارتقای جلوه‌ی ظاهری فرش نیز نقش دارد؛ به‌خصوص در فرش‌های قدیمی که ریشه‌ها از بین رفته‌اند، انجام ریشه‌دوزی می‌تواند نمایی تمیز، زیبا و مرتب به قالی ببخشد. همچنین، در قالی‌های نفیس و قدیمی که ارزش فرهنگی یا هنری دارند، ریشه‌دوزی نوعی روش محافظتی نیز به‌شمار می‌رود.

مراحل ریشه‌دوزی یا دوخت ریشه فرش نیازمند دقت و مهارت می‌باشد. ابتدا بخش‌های آسیب‌دیده‌ی ریشه با دقت بررسی شده و نخ‌های پوسیده یا پاره شده جدا می‌گردند. سپس مرمت‌گر با در نظر گرفتن نوع بافت، طرح و جنس قالی، نخ مناسبی انتخاب کرده و دوخت ریشه جدید را آغاز می‌کند. این کار ممکن است به‌صورت دستی یا با دستگاه انجام شود، اما در فرش‌های دستباف و ارزشمند، معمولاً روش دستی ترجیح داده می‌شود تا اصالت و ظرافت کار حفظ شود.

پیش از آغاز ریشه‌دوزی، بررسی وضعیت اولیه ریشه اهمیت زیادی دارد. مرمت‌گر باید ارزیابی کند که ریشه‌ها به‌طور کامل از بین رفته‌اند یا تنها بخشی از آن‌ها آسیب دیده است. در برخی موارد، ممکن است ریشه‌ها نیاز به ترمیم جزئی داشته باشند و نیازی به جایگزینی کامل نباشد. همچنین باید دقت شود که بخش‌های کناری فرش که به ریشه متصل هستند، سالم باشند و نیازی به بافت مجدد نداشته باشند.

در نهایت، انتخاب نخ مناسب یکی از مهم‌ترین مراحل ریشه‌دوزی خواهد بود. انتخاب نخ باید با توجه به جنس، رنگ و ضخامت نخ چله انجام شود تا هماهنگی ظاهری و ساختاری حفظ گردد. برای فرش‌های ماشینی، نخ‌های پلی‌استر یا پنبه‌ای صنعتی کاربرد دارند، در حالی‌که برای قالی‌های دستباف، نخ پنبه‌ای یا ابریشمی استفاده می‌شود. پس از انتخاب نخ، ریشه‌ها با روش‌هایی مانند دوخت زنجیره‌ای، ریشه‌دوزی ساده یا توری، به لبه‌ی فرش متصل می‌گردند. این مرحله‌ی آخر، تعیین‌کننده‌ی کیفیت نهایی ریشه‌دوزی و دوام آن در برابر استفاده روزمره خواهد بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس بگیرید